1995/96 sezonu Türkiye 2. Ligi’nde fırtına gibi esen Diyarbakırspor, o dönemki kadrosu ve arkasındaki devasa taraftar desteğiyle Süper Lig’e çıkmak için en güçlü aday olarak gösteriliyordu.
Play-Off finali için Ankara 19 Mayıs Stadyumu’na adeta bir kavimler göçü yaşandı. Resmi rakamlara göre 20 bin, ancak tribün boşlukları ve çevre illerden gelenlerle beraber yaklaşık 30 bin Diyarbakır sevdalısı, o gün başkenti yeşil-kırmızıya boyadı.
Tüm spor kamuoyu, sahadaki form grafiği ve kadro derinliği nedeniyle Diyarbakırspor’u mutlak favori ilan etmişti.
120 DAKİKALIK TEK KALE MAÇ VE KAÇAN HAYALLER
Maçın başlama düdüğüyle birlikte oyunun kontrolünü tamamen eline alan Diyarbakırspor, Zeytinburnuspor kalesini adeta abluka altına aldı. 90 dakika ve ardından gelen uzatmalarda topun hakimiyeti tek bir taraftaydı.
Direklerden dönen toplar, çizgiden çıkarılan vuruşlar ve kalecinin devleştiği anlar, tribündeki binlerce insan için gerilimi doruk noktasına çıkardı.
Zeytinburnuspor’un savunma hattını bir türlü geçemeyen efsane Diyarbakırspor, futbolun o yazısız kuralıyla yüzleşmek zorunda kaldı: "Atamayana atarlar."
Maç boyunca savunma güvenliğini ön planda tutan İstanbul ekibi, yakaladığı tek ciddi fırsatı gole çevirerek tüm istatistikleri altüst etti ve sahadan galip ayrılan taraf oldu.
HAKEM ATAMASI VE BİTMEYEN TARTIŞMALAR
Maçın teknik detayları kadar, karşılaşmanın hakemi Ahmet Çakar üzerinden dönen tartışmalar da bu mağlubiyetin dramatik etkisini artırdı.
O dönem asıl mesleği doktorluk olan ve Zeytinburnu Devlet Hastanesi’nde görev yapan Çakar’ın, bir İstanbul ekibi olan Zeytinburnuspor maçına atanması Diyarbakır kanadında büyük tepkiyle karşılandı.
Maç içerisinde verilen takdir haklarının rakip lehine kullanıldığı iddiaları ve bitiş düdüğüyle birlikte gelen o büyük yıkım, taraftarların zihninde bu karşılaşmayı sadece sportif bir kayıp değil, bir "adaletsizlik" simgesi haline getirdi.
