Türkiye’nin idari yapısında yapılması planlanan düzenlemelerle birlikte, mevcut illerine bağlı ancak kendi başlarına birer şehir ekosistemine dönüşmüş olan ilçeler mercek altına alındı.
Özellikle Güneydoğu Anadolu’da, bağlı oldukları il merkezlerinden daha hızlı büyüyen veya stratejik konumuyla dikkat çeken 12 ilçe, il olma kriterlerini büyük oranda karşılıyor.
ŞANLIURFA VE MARDİN’İN LOKOMOTİF İLÇELERİ
Listenin başında Şanlıurfa’nın dört ilçesi yer alıyor. Siverek, Viranşehir, Suruç ve Akçakale, hem tarımsal üretim kapasiteleri hem de nüfus güçleriyle idari bağımsızlık için gün sayıyor.
Mardin tarafında ise tarihi dokusuyla bir dünya markası olan Midyat ve Suriye sınırındaki ticari hareketliliğin kalbi Nusaybin, il statüsüne geçiş için en hazır adaylar arasında.
GAZİANTEP VE ADIYAMAN’IN TİCARET MERKEZLERİ
Gaziantep’in sanayi ve tarımı harmanlayan ilçesi Nizip, Fırat’ın kıyısındaki stratejik konumuyla öne çıkıyor. Adıyaman cephesinde ise devasa nüfusu ve turizm potansiyeliyle Kahta, il merkezine olan uzaklığı ve ekonomik bağımsızlığıyla dikkatleri üzerine çekiyor.
DİYARBAKIR VE ŞIRNAK’IN "İL" ADAYLARI
Diyarbakır’ın iki büyük kapısı olan Bismil ve Ergani, bölgedeki ulaşım ağlarının merkezinde yer almaları sebebiyle güçlü birer aday. Şırnak’ta ise durum daha kritik; Irak sınır kapısının yükünü taşıyan Cizre ve Silopi, sadece ekonomik değil, lojistik açıdan da il olma şartlarını fazlasıyla zorluyor.
NEDEN BU İLÇELER?
Bir ilçenin il olabilmesi için nüfusun 100 binin üzerinde olması, il merkezine en az 30 kilometre uzaklıkta bulunması ve ekonomik çeşitlilik gibi kriterler aranıyor. Bahsi geçen 12 ilçe, bu "altın kriterlerin" çoğunu sağlıyor.
