Diyarbakır’ın dar sokaklarından yükselen bu anlatı, aslında bir insanın ötesinde, kadim bir coğrafyanın ruhsal genetiğini temsil ediyor. Şeyh Güzel, modern dünyanın gürültüsünden uzak, oldukça mütevazı bir yaşam sürerek çevresindekilere el uzatmış bir isimdir.
Onu toplum nezdinde sarsılmaz bir otorite haline getiren ise sergilediği sarsılmaz sadeliktir. Herhangi bir maddi çıkar gözetmeksizin evinin kapısını ardına kadar açması, modern tıbbın çaresiz kaldığına inanılan "son duraklarda" bir umut ışığı olarak görülmesini sağlamıştır.
Sadece fiziksel rahatsızlıkların değil, parçalanmış ailelerin ve ruhsal buhranların da dermanı olarak kabul edilen Şeyh Güzel, şehrin manevi danışmanı rolünü üstlenmiştir.
KORKUNUN ŞİFAYA DÖNÜŞTÜĞÜ YER: YILANLARIN GİZEMLİ İTAATİ
Şeyh Güzel isminin etrafındaki en etkileyici ve sarsıcı anlatılar, kuşkusuz onun yılanlarla kurduğu sıra dışı bağdır. Mezopotamya mitolojisindeki Şahmaran figürünün adeta yaşayan bir yansıması gibi algılanan bu durum, korku ile kutsiyeti aynı potada eritir.
Bölgedeki kadim inançlara göre yılan, hem zehri hem de panzehiri bünyesinde barındıran gizemli bir varlıktır. Rivayetlere göre, felçli hastaların üzerine bırakılan yılanlar, Şeyh Güzel’in bir işaretiyle hareket eder ve hastalıklı bölgeye temas ederek bir tür "metafiziksel müdahale" gerçekleştirirdi.
Bu yılanların sahibine tam bir itaatle bağlı olması ve hiçbir ziyaretçiye zarar vermemesi, halk arasında Şeyh Güzel’in tabiat üzerindeki manevi hakimiyetinin bir nişanesi olarak kabul edilmiştir.
