Sokaktaki Çocuklar
“Sokaktaki çocuklar” veya “sokakta çalışan
çocuklar” deyimi; ailesinden giderek daha az
destek alan, ailesinin geçim sorumluluğunu sokaklarda
ve pazarlarda çalışarak paylaşan çocukları
kapsar. Bu çocuklar için aile ortamı; oyun, kültürel
faaliyet ve günlük yaşam mekânı olma özelliğini
kaybetmiştir. Bu çocuklar için, sokaklar günlük
faaliyetlerin gerçekleştiği mekânlara dönüşmüş
olmakla birlikte, çocukların çoğu akşamları evlerine
dönmektedir. Aileleri ile olan ilişkileri zayıflasa
da çocukların ev veya aileye olan bağlılıkları
devam etmektedir.
“Sokağın çocukları” ise, günlük geçim mücadelesinde
ailelerinden hiçbir destek almayan, yalnız
başlarına yaşayan, küçük bir grubu tanımlamaktadır.
Bu çocuklar genellikle “terkedilmişler” olarak adlandırılmaktadır.
Bu çocuklar güvensizlik duygusu,
istenmeme, şiddete maruz kalma gibi nedenlerle
ailelerini terk etmiş, evle olan bağları kopmuş ve
bu sebeplerle aileden uzaklaşmış bir gruptur. UNICEF
yapılmış bazı araştırma sonuçlarından hareketle;
“aileleriyle bağı kalmamış veya terkedilmiş
çocuklar” ile “sokakta yaşamayı seçen” ve “nadiren
ailesiyle ilişkisi olan çocuklar” arasında da bir
ayırım yapmıştır. UNICEF sokakta herhangi bir
sebeple bulunan çocukları, “sokaktaki”, “sokağın”,
“sokak” çocukları olarak kavramlaştırmaktadır.
Ancak bu kavramsallaştırma kapsamındaki çocuk
ve çocuk gruplarının benzer ve farklı nitelikleri
tam olarak net değildir. UNICEF’in bu kategorileştirmesi
tüm ailenin sokakta yaşadığı veya hafta
içi günlerde çalışan ve hafta sonu ailelerinin yanına
dönen ya da sıcak yaz günlerinde sokakta yaşayan
ve çoğunlukla sokaklarda bulunan çocuk fahişeler,
hizmetçilikten kaçan çocuklar için yanıltıcı olabilmektedir.
