Şehirler, sadece binalardan, caddelerden ve asfalt yollardan ibaret değildir. Bir kentin ruhu, sokaklarında yankılanan çocuk seslerinde, o sokaklarda huzurla yürüyen vatandaşın güven hissinde saklıdır.
Ancak ne yazık ki bazen en temel belediyecilik hizmetleri bile ihmal edildiğinde, en sıradan bir mahalle sokağı, kent sakinleri için her an korku dolu bir kabusa dönüşebilir.
Bir babanın, evladının o çukura düşerken yaşadığı korkuyu, yüreğinin ağzına geldiği o saniyeleri düşünün. Sadece bir çocuğun ayağının rögara girmesiyle ucuz atlatılmış bir kaza bu; ya yarın daha büyük, telafisi imkansız bir facia yaşanırsa bunun hesabını kim verecek?
Vatandaş dilekçe yazıyor, kapı kapı dolaşıyor, sorununu anlatıyor. Ancak ne yazık ki gelen giden yok, atılan somut bir adım yok. Hizmet, vatandaşın kapısına gitmekle yükümlüdür; vatandaşı kendi kaderiyle ve tehlikelerle baş başa bırakmakla değil. Bağlar gibi nüfusun yoğun olduğu, çocukların sokaklarda koşturduğu bir ilçede, altyapı eksikliğinden kaynaklı bu tür tehlikeler göz ardı edilemez.
Unutmayın; yerel yönetimlerin temel gayesi halkın can ve mal güvenliğini sağlamaktır. Sokaklar tehlike saçarken masalarda oturma lüksü kimsenin olmamalıdır.
