Çin Seddi’nden sonra dünyanın ayakta kalan en uzun ve en görkemli Diyarbakır Surlarında ateş yakılıp siyaha dönüşmesine kim sebep oldu...
Üzerinden imparatorluklar geçen, dillerin, dinlerin, medeniyetlerin izini taşıyan, UNESCO’nun dünya mirası ilan ettiği o muazzam taşlar... Diyarbakır denince akla gelen ilk silüet, şehrin kalbi, surların başyapıtı Dağkapı Burcu.
Ancak ne yazık ki dün bu kentin kalbine bir hançer daha saplandı.
Dağkapı Meydanı’nda, koruma amacıyla normalde girişi yasak olan burçların hemen dibinde toplanan plastik kasalar ateşe verildi. Yükselen alevler ve o zehirli, kara duman sadece havayı kirletmekle kalmadı; asırlara meydan okuyan o kadim taşları geri dönüşü olmayacak şekilde kararttı, çatlattı, yaktı.
Bu yaşananı sadece sıradan bir vandalizm ya da münferit bir "bilgisizlik" vakası olarak okumak, sorunun büyüklüğünü iskonto etmek olur. Bu, tarihe, kente ve bu coğrafyada yaşayan herkesin ortak hafızasına yapılmış açık bir saygısızlıktır.
Metinler, kitaplar, seyyahların seyahatnameleri bu surların ihtişamını yazar yüzyıllardır. Biz ise 2026’nın Diyarbakır’ında, gözümüzün bebeği gibi korumamız gereken surların dibinde plastik kasa yakan zihniyetle imtihan oluyoruz. O taşların her birinde bu kentin acısı, sevinci, tarihi ve ruhu var. O taşları ateşe vermek, kendi geçmişini, kendi kimliğini ateşe vermektir.
Şimdi soruyoruz: Bu cesareti nereden buluyorlar? Korunması gereken, kamusal göz önünde olan tarihi bir noktada bu cüret nasıl sergilenebiliyor?
Sadece fail ya da faillerin bulunup cezalandırılması yetmez. Bu kentin sokaklarına, mahallelerine, tarihi mirasına karşı bir "aidiyet" bilincini yeniden inşa etmek zorundayız. Dağkapı Burcu’nun kararan o yüzü, hepimizin vicdanında siyah bir leke olarak duruyor.
Tarihine sahip çıkmayan şehirler, geleceğini kaybetmeye mahkumdur. Diyarbakır’ın surları kimsenin sıradan bir çöplük ya da vandalizme kurban edeceği bir alan değildir. Bu kentin taşını, toprağını ve tarihini korumak; o ateşi yakanlardan hesap sormak hepimizin boynunun borcudur.
Yazık, çok yazık... Asırlara meydan okuyan taşların hıncını, cehaletin ateşinden koruyamadık ya, yazıklar olsun!